Leyla – Ik ben verlangen

Het verhaal van Leyla en Mecnun

De Arabische legende Leyla en Mecnun dateert uit de zevende eeuw en werd in de twaalfde eeuw als gedicht opgetekend door de Perzische dichter Nizami Ganjavi. In het verhaal wordt de jonge dichter Qays verliefd op Leyla, maar hun families verbieden hun relatie. Qays raakt zó geobsedeerd door Leyla dat hij als ‘Mecnun’ (de waanzinnige) wordt bestempeld. Hij trekt zich terug in de woestijn, waar hij gedichten over zijn liefde voor haar schrijft. Leyla zelf wordt gedwongen te trouwen met een andere man, maar haar liefde voor Mecnun blijft. Uiteindelijk sterven ze beiden zonder ooit echt samen te zijn geweest, met hun liefde als een blijvend symbool van onvoorwaardelijke en onmogelijke passie.

Liefde als weg naar individualiteit

Liefde is in Leyla en Mecnun niet alleen een alles overstijgende verbintenis tussen twee personen, maar ook een manier om individualiteit en autonomie te verkrijgen. Althans, voor Mecnun, die gedreven door liefde en wanhoop hij de mooiste poëtische teksten creëert. Want door op die manier voor zijn liefde op te komen, ontwikkelt hij zijn persoonlijkheid – tot het punt waarop hij Leyla niet meer nodig heeft. Maar hoe zit dat met Leyla? Wie is zij en wat zijn háár verlangens? Yurdakul gunt ook Leyla haar individualiteit. In Leyla – ik ben verlangen – en in haar toekomstige musical Leyla en Mecnun, Reloaded – draait ze daarom de rollen om, zodat Leyla haar eigen verhaal en verlangens kan delen.